Johann Wolfgang von Goethe „Faust“. Część pierwsza. Poleca Adam Marszałek.
Chciałbym polecić Państwu bardzo znaną, dwuczęściową tragedię Johanna Wolfganga von Goethego – pierwszą część „Fausta”. Książka ta jest nie tylko jednym z najważniejszych dzieł powstałych w okresie romantyzmu, ale także w całej literaturze.
Na początek może kilka słów o Goethego, który, jak sądzę, jest znany każdemu. Autor ten należy do największych pisarzy w całej historii. Jego dzieła miały (i nadal mają) bardzo duży wpływ na kulturę europejską, zwłaszcza w epoce romantyzmu, w której żył. „Faust” został napisany w latach 1773–1832, ale dopiero w 1833 roku, po śmierci Goethego, obie części „Fausta” zostały opublikowane w Królestwie Wirtembergii. Wtedy po raz pierwszy można było się nim zachwycić.
Akcja tragedii rozgrywa się pod koniec średniowiecza, a pomysł również pochodzi z tego okresu. Koncepcja wywodzi się od legendarnego Johanna Georga Fausta, średniowiecznego maga i alchemika, który wierzył, że ma kontakt z diabłem.
Pierwsza część „Fausta” stanowi wprowadzenie i opowiada o zakładzie między Bogiem a diabłem imieniem Mefistofeles. Zakład dotyczy losu (a właściwie duszy) uczonego – głównego bohatera całej tragedii – doktora Fausta. Faust i diabeł podpisują umowę. Mefistofeles miał dać naszemu bohaterowi wszystko, czego ten zapragnie.
W przypadku Fausta, który w pełni cieszył się życiem i każdą chwilą, wypowiedział on znane słowa: „Zostań! Jesteś taka piękna!” i tak miał stracić własną duszę.
Książka opowiada o przygodach Fausta podczas jego paktu z Mefistofelesem. Podróżują oni po całym świecie, odwiedzając miejsca, które naprawdę istnieją (na przykład piwnicę Auerbacha w Lipsku). Ale także takie, które nie istnieją – jak dom czarownicy. Poznają również interesujących ludzi i fantastycznych bohaterów, na przykład wspomnianą już czarownicę. Czytelnikowi może się wydawać, że napisana historia odnosi się do konkretnej osoby, a mianowicie naszego głównego bohatera – Fausta. W rzeczywistości jest to jednak filozoficzna refleksja na temat ludzkiej natury i wartości, które należy mieć w życiu. Oprócz interesującej fabuły i ważnych przemyśleń, którymi dzieli się z każdym czytelnikiem, można również cieszyć się najpiękniejszym językiem niemieckim.
Moim zdaniem książka jest naprawdę dobra. W pełni pokazuje, jak wielkim pisarzem był Goethe. Wprowadził on do kultury europejskiej wiele nowych motywów, które później zostały wykorzystane przez innych pisarzy. Goethe odwoływał się również do koncepcji z przeszłości, na przykład z czasów starożytnych. Bardzo chętnie korzystał na przykład z mitologii greckiej i wspominał o uniwersalnych wartościach i prawdach. Wykorzystuje znane już idee i rozwija je na zupełnie nowym, wyższym poziomie. Mogę polecić „Fausta” każdemu.
Johann Wolfgang von Goethe „Faust“. Erster Teil. Empfohlen von Adam Marszałek.
Ich möchte Ihnen eine sehr bekannte, in zwei Teilen geschriebene, Tragödie von Johann Wolfgang von Goethe empfehlen – den ersten Teil von „Faust“. Das Buch ist nicht nur eines der wichtigsten Werken, die während der Romantik entstanden, sondern auch in der ganzen Literatur.
Am Anfang vielleicht ein bisschen über Goethe, der, ich glaube, jedem bekannt ist. Der Autor gehört zu den größten Schriftstellern in der ganzen Geschichte. Seine Werke hatten (und immer noch haben) einen sehr großen Einfluss auf europäische Kultur, bestimmt während der Ära der Romantik, wann er lebte. „Faust“ wurde 1773 – 1832 geschrieben, aber erst im Jahre 1833, nach Goethes Tod, wurden beide Teile von „Faust“ im Königreich Württemberg veröffentlicht. Damals konnte man es zum ersten Mal genießen.
Die Handlung der Tragödie findet am Ende des Mittelalters statt und die Idee stammt auch aus dieser Zeit. Der Konzept kommt vom legendären Johann Georg Faust, mittelalterlichem Magiker und Alchemist, der geglaubt hat, Kontakte mit einem Teufel zu haben.
Der erste Teil von „Faust“ ist eine Einführung und erzählt von einer Wette zwischen dem Gott und einem Teufel, namens Mephistopheles. In der Wette geht es um das Schicksal (tatsächlich um die Seele) eines Gelehrten – der Hauptperson der ganzen Tragödie – Doktor Fausts. Faust und der Teufel unterschreiben einen Kontrakt. Mephistopheles sollte unserem Hauptheld alles geben, was er wollte. Im Falle Faust, der das Leben und jedes Moment völlig genoss und sagte er bekannte Worte: ,,Verweile doch! Du bist so schön!” und dabei sollte er eigene Seele verliert haben.
Das Buch erzählt von Fausts Abenteuern während seines Pakts mit Mephistopheles. Sie reisen viel um die Welt, besuchen Orte, die wirklich bestehen (zum Beispiel Auerbachs Keller in Leipzig). Aber auch solche, die nicht existieren – wie ein Hexenhaus. Sie lernen auch interessante Leute und auch fantastische Helden kennen, beispielsweise die schon erwähnte Hexe. Einem Leser kann es scheinen, dass die geschriebene Geschichte sich auf eine individuelle Person, nämlich unseren Haupthelden – Faust bezieht. In der Wirklichkeit ist sie aber eine philosophische Überlegung über menschliches Wesen und Werte, die man im Leben haben sollte. Außer interessanter Handlung und wichtigen Gedanken, die mit jedem Leser geteilt werden, kann man auch möglichst schönste deutsche Sprache genießen.
Meiner individuellen Überzeugung nach ist das Buch wirklich gut. Es zeigt völlig, was für ein großer Autor Goethe eigentlich war. Sie hatte in der europäische Kultur viele neue Motive eingeführt, die später von anderen Schriftstellern verwendet wurden. Goethe bezog sich auch auf Konzepte aus der Vergangenheit, beispielsweise der Antike. Er nutzte sehr gern zum Beispiel griechische Mythologie und erwähnt universale Werte und Wahrheiten. Er verwendet schon bekannte Ideen und entwickelt sie auf ein total neues, höheres Niveau. Ich kann „Faust” jedem empfehlen.